jak obłok cudze wspomnienia.

ludzie, których podziwiałam, i Ci, którym zazdrościłam przestali mnie zachwycać. Stracili swą magiczną moc.

A ja robię to, do czego nie przywykłam. I nie wiem czy to dobrze.

powracam do p.leszka. poczytajmy sobie.

po, po, po. pierdolnij i odpuść.

No comments yet

Dodaj komentarz

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Zmień )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Zmień )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Zmień )

Connecting to %s

Follow

Otrzymuj każdy nowy wpis na swoją skrzynkę e-mail.