Bilanse roczne wychodzą tragicznie.

to tak, żebym nie zapomniała.

.mi z Ciebie też.

[i nie wiedzieć kiedy zgadniesz więcej, jaki ze mnie sukinsyn w tej letniej sukience.]

A ja robię to, do czego nie przywykłam. I nie wiem czy to dobrze.

powracam do p.leszka. poczytajmy sobie.

po, po, po. pierdolnij i odpuść.

Osoba siedząca obok mnie [i niezaprzeczalnie zbyt głośno mówiąca!] mnie ucisza. Paradoks? La, la.

-zadzwoń za 20 (słownie: dwadzieścia minut).

a to trochę dawno mnie tu nie było i sieękręci i kręci i kręci. nooo… whiskey nie ma, sprite’a nie ma, ale ta ona jest. a zadzwonię za 20 minut.

SZUKAMY SZCZĘŚCIA!

trzy po trzy, po czterokroć pięć…

dym kadzidełkowy przesłania mi cały świat. dzięki Tobie tu pachnie wspomnieniami. To taka moja osobista cząstka san marino. Twoja też będzie- przyjdź, poprzeszkadzaj, zaparz kawę…

to wszystko co jest wyżej i co będzie niżej dedykuję Tobie, my dear. Bo wytrwałaś i czytasz, choć nie musisz.

to zaczynam część pt. ‘niżej’.

pomóż mi sprawić by było dobrze. Nie! wspaniale niech będzie. tak… u know.

‘- on…
- …wyprzystojniał!’

cholerajasna. niepasujemitucoś. ciiii.

Czasem dobrze jest wypić. i rozmawiać pijąc i pić rozmawiając.

a wszystko dlatego, że ‘nie chce być przecinkiem w Twoim monologu’, choć coś czuję, że to ja w tym momencie prowadzę długi i żmudny monolog, w którym jest zbyt dużo niepotrzebnych przecinków.

P.S.
- powtarzam słowa
- marudzę
- smęcę
- irytuję
- niecierpliwię się
- cieszę się [że mogłam przysiąść na kamieniu, pełnych wspólnych lecz osobnych wspomnień. Prawda, M.?]
- tkwię w niepewności
- zostałam adoptowana
- ‘jesteśmy na wczasach’ młynarskiego.

Dobrej nocy. Przespanej.

- jestem pijany, mogę przemawiać- powiedział Marcin.

skanowanie & samplowanie

- na przykład ‘kurwa’. traci w druku.
- jak to?
- mówi się ‘kurrrwa’, z bardzo silnym akcentem na ‘ku’ i charakterystycznym przydechem.
- kurwa.
- Jacku! no nie! spróbuj jeszcze raz.
- kurrrwa.
- nieźle. dodaj przydech.
- kurrrwa. jasne. rewelacja.
- widzisz. zastanawiam się nad zapisem.
- mam pewien pomysł.
- jaki?
- nuty.

ztm I

- jechałem tramwajem, kiedy zadzwonił telefon.- powiedział Marcin.
- dlaczego mówisz, że jechałeś tramwajem, skoro jechałeś autobusem?- zapytał drugi Marcin.
- bo jestem poetą lirycznym i używam metafor.

wszystko jedno

- co jesz?- zapytałem P., bo usłyszałem w słuchawce, że je.
- pastylkę cynku.
- na co?
- nie wiem.

konwój I

- gdzie wernisaż?
- w galerii.
- o której?
- wieczorem.

na słuch III

pan z papierowej torebki wysypuje na chodnik drobno poszarpane kawałeczki chleba.
- dla gołębi?- pyta dozorca.
- i wróblów.

do mnie I

- daj dwa złote.
- nie mam.
- to razem nie mamy.

opera II

czasem kiedy wracam do domu z egzemplarzem swojej nowej książki, siadam na fotelu, rzucam tonik przez lewe ramię, i tak zostaje.

pierwsze zdanie I

lubił białe ręczniki, ale tylko takie, które miały brązowe aplikacje; po prysznicu starannie wycierał uszy palcem wskazującym wetkniętym pod kolorową wstawkę, miał wtedy pewność, że na białej połaci ręcznika nie pozostaną rdzawe plamki, ślady wykręconych z małżowiny resztek brunatnej, lepkiej woskowiny.

opowiada Lesław

[Pogodno]
spotkałem na ulicy kolesia z dzieciństwa. nie widzieliśmy się od dzieciństwa.
- co robisz?- zapytał.
- gram na gitarze.
- ja też nic nie robię.

pyta naczelny. odpowiadam.

- jak się masz?
- mam się.
- na pewno?
- a mogę się nie mać?

opera III

ktoś musiał oczernić Jóżefa K., bo on, który przecież nic złego nie zrobił, pewnego ranka został aresztowany.

pomimo mego spóźnienia, dziwnych początków, rozkosznych zakończeń…

pomimo wszystko było tak, jak być miało.

Dziękuję i dobranoc.

Wyrazy zawarłabym w podziękowaniach. Tylko i wyłącznie tam, na zapomnianym końcu, ostatniej stronie. Są zbędne w tym momencie i w przyszłych momentach też będą. Pomińmy je.

Krakowskie zapałki zapalą świece, które oświetlą magię kryjącą się w mojej książce. A może raczej Twojej? Podsyć ogień.

Gestami wypełniłabym obrazy chwil, ilustracje momentów. Nakarmiłabym zgłodniałe wspomnienia serią zdjęć.

Marzenia natomiast pozostałyby między wierszami. Pomiędzy poezją a prozą. Zatem, stań się duszą romantyczną- znajdź to, czego inni znaleźć nie potrafią.

I tak od konca do początku.

La, la, la.

na dokładkę: pidzama_porno_-_do_nieba_wzieci